Haven’t been blogging here recently because I found a new interesting site. I am sorry my dear blog. I will visit you again one of these days and rekindle the flame that’s in the blogger in me.
TTYL.
today was the fourth day.
takte. kung pwede lang siguro magreklamo tong mga tuhod ko, sumisigaw na sila sa sakit ngayon. siryoso, pago na pagod ako. feeing ko kulang yung tinutulog ko para ipahinga yung pagod ko sa isang umagang pagjjogging. pero sana worth it naman tong pagod ko. at ang medyo pagtakwil ko sa pagkain ng masasarap at matatabang pagkain para lang pumayat.
nagtimbang ako kanina. nabawasan ako ng 1 pound. 9 more to go. ang goal ko eh maka10 pounds man lang na bawas. kung maabot ko ang quota ko bago pa matapos ang bakasyon, edi more than 10 pounds na. haha. wish me luck.
sounded pretty much like bleeding love. haha. no it doesn’t.
sabaw ako. pero, napansin kong nagdugo yung (insert tagalog term for gums here) ko habang nagttoothbrush.
Gusto kong makapunta ng korea. Hopefully somewhere malayo sa Pilipinas.. or sa Manila lang. haha. kaso hindi pa ako payat para magbeach or magswimming man lang. weytaminit. basta. gusto ko magtravel. naman. its been more than a week simula nung nakauwi ako from Beijing. namiss ko na maglakad at magpakapagod sa mga tours. But that didn’t sound awesome.
back to bleeding gum. hmm. scary eh. baka its some kind of illness or some sort. yung bleeding gums. haha pauso. bored ako. more than 5 hours na akong nasa tapat ng computer. masakit na ang mata ko at legs ko (coz i jogged today). haha. papansin.
I stopped numbering. Heck, why did I even start doing that? And how the hell did I get here?
Bakit nga ba bigla akong nagdecide na kailangan kong pumayat? Naalala ko dati, wala akong pakelam. Sige, asarin niyo lang ako. Paki ko ba. — ganyan ako mag-isip. wala naman akong dahilan para magpapayat. I felt good about myself. Kahit mataba ako or hindi. But then again, hindi pala pwedeng parating ganun. Sooner or later, I felt lost. I WAS TRYING TO DENY MYSELF THAT I AM A GIRL and that I felt bad everytime na nasasabihan ng mataba or whatever. Masyado lang akong naging insensitve about that. At habang lalo akong inaasar, naisip ko kung ano nga ba yung natitir pang dahilan para sabihin kong ‘yeah, i feel good and in love myself’. WALA NA AKONG DAHILAN.
To start with, wala akong lovelife, and its a good thing I am not looking for one. and I don’t have any other reason to be proud of myself. And it gets worse, I AM FAT. self image down. diba diba? so all this time, wala akong self esteem. nabubuhay lang ako sa kung anuman na magandang dumating sa buhay ko. as for the other reasons, they are as good as phantoms. non-existent. I’ve been depressed. pero, I realized na wala naman pagdadalhan sakin ng depression. So, better yet, I should start working and make the most out of the remaining months.
galit muna kami ng chocolates and softdrinks and ng lahat ng pagkain na minahal ko. huhu.